ลมหนาว...คำสั้นๆฟังดูแล้วหวานจับใจ
อีกปีแล้วที่ลมนี้พัดผ่านมา
ดูเหมือนกับว่าจะมาช้ากว่าปีที่แล้ว
แต่ทำไมในใจของใครบางคนกลับหนาวเน็บตั้งแต่ลมนี้ยังไม่พัดผ่านมา
อาจเป็นเพราะเดียวดายแต่ไม่ได้อ้างว้าง....
ลมหนาวความนี้พัดมาด้วยสายลมที่อาจไม่เย็นนักแต่รุนแรงและยาวนาน
ทุกปีที่ลมหนาวพัดผ่านมา...ทำไมทุกทีเราจะนึกถึงเรื่องๆนี้ทุกที....
มันเกิดขึ้นมาไม่นานนักแต่เหมือนราวกับว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นมาเมื่อวานนี้เอง
บรรยายกาศและความรู้สึกทำให้เหมือนว่าเรายังอยู่ในเหตุการณ์นั้นอยู่มิได้จบลงไปแต่อย่างไร
ใครสักคน...หลอกล่อสิ่งบางสิ่งที่เราเรียกกันว่าหัวใจออกจากร่างกายชายที่แสนซื่อและไม่เคยคิดจะหลอกใคร
ใครบางคนทำให้มันออกไปจากหัวใจแล้วไม่ยอมแม้จะให้เศษเสี้ยวของมันเข้าไปอยู่ในหัวใจของเค้าคนนั้น
เมื่อสิ่งที่เรียกว่าหัวใจที่มีไว้สำหรับใครบางคนนั้นออกไปจากหัวใจเจ้าของเองแล้วยากนักที่มันจะกลับมา
มันกลับล่องลอยออกไป...ออกไป....ออกไป...ไกลขึ้นเรื่อยๆเสียงเรียกจากเจ้าของฝ้าเรียกร้องหามันทุกวัน
อยู่ไหนกัน...เจ้าไปอยู่ไหน...เมื่อไหร่เจ้าจะกลับมา...
สิ้นเสียงเรียกอันไร้กำลังใจและความหวัง...หมดแล้วหมดหนทางแล้วที่มันจะกลับมา...
อีกแง้หนึ่ง...แล้วหัวใจของฉันหละ
มันไปอยู่ไหนซะหละ...
มันไปพักพิงอาศัยอยู่กับใคร...
ทำไมคนที่เก็บมันไปไม่ยอมคืนมา...
หายแล้ว...หายไปแล้วหัวใจของฉัน...
คงไม่มีวันได้มันกลับมา...เจ้าของดวงใจดวงนี้กลับกลายเป็นคนเย็นชา
เพราะไร้แล้วซึ้งดวงใจ
หรือดวงใจของเค้าถูกทำให้มันแหลกสลายหายไปกับสายลม
เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่สายลมพัดมาราวกับว่าเค้าจะเข้าใกล้หัวใจของเค้าทุกที
แต่ปีแล้วปีเล่ามันก็เป็นเหมือนฝันลมๆแล้งๆไปวันๆ
ผู้ชายคนหนึ่งที่สูญเสียมันไปกลับกลายเป็นคนที่เฉยชากับความรัก...เข็ดแล้ว...หรือยัง
เค้ากลายเป็นคนที่ไม่ใช่ฝ่ายที่จะเลือกก่อน
กลับกลายเป็นฝ่ายที่รอและคอย
จนสูญเสียโอกาสหลายๆโอกาส
อะไรกัน...........หัวใจเสียศูนย์หรือไง
แล้วถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะพาเข้าอู๋เพื่อซ่อมแซมจิตใจ
หรือคิดว่ามันยังจะเผชิญกับเรื่องราวในชีวิตต่อได้
บางครั้งคิดว่ายากนะที่จะซ่อมแซม
เพราะมันเสียเกินกว่าการเยียวยาซะแล้ว
ใครกันจะเป็นช่างผู้ที่มีความสามารถพอที่จะซ่อมแซมมันได้ให้กลับกายเป็นแบบเดิมที่สมบูรณ์
จิตใจ....ดวงใจ
ทำไมมันสำคัญอะไรขนาดนั้น
ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ใคร
ใครเก็บมันไว้ได้
ช่วยทีเถอะ....คืนมันสู่เจ้าของที
edit @ 31 Oct 2007 23:53:59 by [[ยาจกน้อย]]
